Adından da anlaşıldığı gibi sadece üzerinde çalıştığını şeyleri bitirmeniz gerektiğini anlatan ve son dönemde konu ile ilgili yazılmış günlüklere gönderme yapan bir yazı.

Yazıyı okuduktan sonra geçmişe ve döndüm..Küçüüklüğümde Satranç oynamayı öğrendiğim zamanlar aklıma geldi. Satrancın tüm kurallarını – hatta çok kişinin bilmediği Geçerken Alma kuralını dahi – bildiğim halde, satranç oynamaktan uzak dururdum. Sonradan farkettiğim ve yendiğim sorun sadece “mat olduğumu anlayamayacağım” düşüncesiydi. Yani sonunu getirememekten korkuyor ve bu yüzden başlamıyordum bile. Aslında mat olmayı da mat etmeyi de biliyordum. Daha sonradan zevk alarak oynamaya aşladığım bu oyunu sonunu getirememekten korktuğum için çok uzun süre oynamamışım. Bu yüzden hiç bir zaman satranç ustaları arasına giremeyeceğim. İyi bir oyuncu değilim ama satranç oynamayı öğrendiğim zaman korkmasaydım belki bir ulusal satranç puanım olabilirdi. Artık bunu bilemeyeceğim. Çünkü yarım bıraktım.

Şimdi yarım bıraktığım ve sabit diskimin orasında burasında duran 10 veya daha fazla yazılım, belge, makale, çalışma bulunuyor. Neden bitirmedim? Ya da bitirecek miyim bilmiyorum. Ancak size tavsiyem siz başladığınızı bitirin. Ölü olarak yatan bu çalışmaların zamanımı çalmış olmaktan başka ne bana ne başkasına faydası olmadı.