Kendi yaptığım bağlantılar ise hiç bir şey yokmuş gibi devam ediyordu. Biraz araştırınca, kopan bağlantıların syslog da:

pure-ftpd: (?@?) [ERROR] Sorry, invalid address given

şeklinde log ürettiğini gördüm. Biraz araştırınca, PureFTP’nin ters dns sorgusu yapıp, bulduğu isim ile dns sorgusu yaparak gelen ipleri karşılaştırdığını öğrendim. Yani eğer ters dns kaydınız var ama ters dns kaydının dns kaydı yoksa PureFTP sizi reddediyor.

Bu durumda ya kullanıcılarınızın servis sağlayıcılarını dize getireceksiniz, (TTNET ile mümkün değil ) ya da PureFTP ye bu davranışından vazgeçmesini söyleyeceksiniz.

PureFTP -H parametresi ile başlatılırsa bu davranışından vazgeçiyor. Tabii siz de benim gibi bir Debian kullanıcısıysanız,

/etc/pure-ftpd/conf/DontResolve

dosyası içine “yes” yazıp pureftp yi yeniden başlatarak bu sorunu çözebilirsiniz.

Bu cümle Bryan Lunduke’a ait. 2009 Yılında yaptığı bir sunumun adı. Ben yeni karşılaştım. Ya da daha önce karşılaştıysam da dikkatimi çekmemişti Lunduke, bu sunumunda Linux’un masaüstünde neden başarılı olamadığını tartışmaya açıyor. Ve bu sayede de Linux’un daha iyiye gitmesini istiyor.

İsterseniz  sunumu izleyin.

Bryan Lunduke http://lunduke.com/?p=429

Bu hatayı araştıran saldırganlar, donanımın, kripto hesapları yaptığı sırada, güç kaynağına müdahale ederek 8000 in üzerinde hata durumu üretmişler. Ve daha sonra yaklaşık 80 makinelik bir küme üzerinde 100 saat kadar özel bir algoritma ile elde ettikleri verileri işlemişler. Sonuç olarak sistemdeki 1024bitlik özel anahtara ulaşmayı başarmışlar.

Ciddi bir açık. Güç kaynaklarınızı güvenceye almayı sakın unutmayın.

http://www.theregister.co.uk/2010/03/04/severe_openssl_vulnerability/

Problem Dissected

Yesterday I read an article about IT concepts that non IT people do not get [1]. One of the listing is about Hierarchical or nested directories. Or with Microsoft terminology; Hierarchical folders.

It Says:

Hierarchical folders are a great idea – don’t get me wrong – but they’re a good example of a neat metaphor overextended and hence confused. Most people are familiar with cardboard folders that can store bits of paper – and equally most people are happy to store their files in folders on their PC. Where it all goes wrong is with folders within folders, as this very rarely happens in the real world. Many users are simply unaware that they can create additional folders inside “My Documents” – hence the usual tendency to find hundreds or even thousands of files, all at the same folder level.

Yes, in my humble opinion and my experience with non-it people, they do not get it. They just stack files in the My Documents folder. First a file hierarchy is not a concept they are familiar with and second it’s unnatural to put folders into other folders. In physical terms they do not fit in. They do not assemble a Matryoshka Doll relation.

Manila File Folder

But there is one concept that exists and non-it people are familiar with. Folder Tabs. Any people interacting with papers and paper archives knows about them. They are natural and non it people have a habit using them. Even these tabs are used as bookmarks for books. You must have seen some researcher on tv networks looking in their books for some evidence they had bookmarked with colorful stickers like tabs.

A New Concept: Folder Tabs

So why not getting this concept into user interface design?

Below you can see a mock-up of Nautilus Directory Tab implementation.

1 Folder Selected

2 Folders Selected

A Folder Tab is a folder bookmarking mechanism. A Folder Tab holds some files together.

A Folder Tab is a virtual indexing structure. File systems  do not have to constitute a Tab Foldering feature.

A Folder Tab may be a meta data on files or can be implemented as hidden inner folders.

For a Folder Tab implementation User interaction must be minimum or unneeded. So Auto indexing alphabetically or by file types may be used as an implementation measure to gain zero-configuration.

A file in a folder can be moved between Folder Tabs.

An implementation may choose to have files to have ability to be moved to non-existing Folder Tabs. And a new Folder Tab will be created.

A copy operation can be implemented as a “Copy and Rename” operation or a “Soft Link or Shortcut create” operation.

In a browser all Folder Tabs can be opened or closed separately.

I believe implementing this kind of concept can make users life easier. Automatic tabbing feature can be a life saver. Consider looking a long time Windows and Office users My Documents directory. You can taste the situation. A mess, but with with automatic tabbing folder you can close all tabs and look in  folder tabs named Office Files or Folder Tab: A Letter. It can even reduce number of file searches made.

[1] http://www.hackification.com/2009/09/28/ten-it-concepts-that-non-it-people-dont-get/

• Dil üzerinden çalışan göz protezi (görüntü aktarımı): http://vision.wicab.com/technology/
• Video görüntüler üzerinden 3d Modelleme http://flawedlogic.org/2009/08/22/videotrace-3d-modelling-using-real-video/ http://punchcard.com.au/

• GPU üzerinde 3d Gerçek Zamanlı Işın Takibi: http://www.cgarchitect.com/news/SIGGRAPH-2009-CHAOS-GROUP-GPU.shtml
• Holografik 3d Canlı Telekonferans: http://gl.ict.usc.edu/Research/3DTeleconferencing/
• Arttırılmış gerçeklik ile mobil zombi oyunu: http://www.augmentedenvironments.org/lab/research/handheld-ar/arhrrrr/

Burada bana en ilginç gelen (dönen aynasal yüzey ile 3d holografın birkaç senelik olduğunu düşünürsek) Son zamanlarda GPUlar ile edinilen işlem gücü oluyor doğrusu. Sanki şu an bilgisayarlarda kullandığımız işlemcilerde bir yanlış var gibi. Edindiğimiz işlem gücü piki bile grafik işlemcilerin gücüyle yarışamıyor. Sorun doğrudan üzerlerine çalıştırdığımız yazılımlarda mı acaba?


require "rubygems"
require "xmpp4r-simple"

File.open("list", "r") { |f|
f.each { |l|
contact = l.chomp + "/" if l.chomp.match(/[^\/]/)
puts "adding #{contact}"
messenger.add(contact)
}
}


İşsiz öğretmenlerin sayısı resmi verilere göre 200 bin…

Sonunda dayanamadılar ve Ankara’da üç gün süren bir açlık grevi yaptılar.

Amaçları; siyasetçilerin, bürokratların, medyanın ve kamuoyunun dikkatini çekmek, sorunlarına çözüm bulunmasını sağlamaktı.

Peki; kaç öğretmen adayı katıldı bu eyleme?

Sadece 60…

Güvenliği sağlamak için görevlendirilen polislerin sayısı bile 300’dü oysa!

***

Ne zaman bilgisayarımı açıp e-postalarıma baksam; işsiz öğretmenlerin çığlıklarını içeren en az 10-15 mektupla karşılaşırım.

Öyle içten anlatırlar ki dertlerini, okuyanın gözlerinin yaşarması işten değildir:

“Senelerce okuduk, sonuçta öğretmen açığı da var. Ama devlet bizi görevlendirmiyor. Siz de bizimle ilgilenmiyorsunuz, sahip çıkmıyorsunuz.”

***

Ben elimden geldiğince sahip çıktım onlara; sesleri olmaya çalıştım!

İçtenliklerine aldanıp, sorunlarını duyurdum, taleplerini anlattım.

Şimdi bu bilgisayar edebiyatçısı (!) öğretmen adaylarına soruyorum:

Sadece bana e-posta gönderip “ilgi” isteyenlerinizin sayısını toplasam, bin kişiyi bulursunuz!

Madem size sahip çıkılmasını bu kadar çok bekliyorsunuz…

O zaman Ankara’daki eyleme neden katılmadınız?

Neden oradaki kader arkadaşlarınızı yalnız bıraktınız?

Neden sadece bilgisayar başına geçip, bize laf yetiştirmekle yetindiniz?

***

Bu soruların yanıtını ben vereyim mi çocuklar?

Çünkü; çoğunuz korkaksınız!

Polis kordonunda üç gün geçirmekten, fişlenmekten, kara listeye alınmaktan, coplanmaktan, sorguya çekilmekten, gözaltına alınmaktan kortunuz…

Bu yüzden de tırstınız!

60 fedaiyi gaza getirip Ankara’ya gönderdiniz ve bir parkta yalnız bıraktınız.

Ziyaretlerine bile gitmediniz.

Kollarına girip, açlıktan tutmayan dizlerine derman olmadınız.

Eylemi de, duyuruyu da, çözümü de hep başkalarından istediniz.

Sadece ağzınızı kocaman açarak, armudun pişmesini beklediniz!

Biliyorum; suç sizde değil; sizi bu kadar korkutanlarda!

Ama… Sorunlarınızın çözümü için kenetlenmediğiniz sürece; sakın bir daha benim posta kutuma mektup atmayın!

Kulaklarınızı öyle bir çınlatırım ki, örsünüz zedelenir.

***

Size böyle uzun uzun dert anlatmamın nedenine gelince:

Biliyorum ki çoğunuz, er ya da geç amacınıza ulaşacaksınız. Çocuklarımızı, torunlarımızı eğiteceksiniz.

Sakın onları kendiniz gibi “uyanık” yetiştirmeyin!

60 arkadaşınız gibi, taşın altına ellerini koymayı öğretin onlara… Yürekli olmayı öğretin.

Dayanışmayı sanal değil, sapına kadar yapmayı öğretin.

Eğer bunları öğrenemeyecek ve torunlarımıza, çocuklarımıza öğretemeyecekseniz…

Zaten öğretmenlikten vazgeçin…

Yakışmazsınız!

*****

Mustafa Mutlu